รู้งี้เกิดเป็นหมาดีกว่า…จริงหรือ???
เมื่อหลายเดือนก่อน ผมได้คุยกับพี่คนนึงที่ทำงาน เกี่ยวกับงานที่ตัวเองทำอยู่ระหว่างทางที่เดินไปทานข้าวกลางวันกัน เรื่องที่คุยกันก็เรื่องงาน นโยบายต่างๆ ที่ได้รับมา สถานการณ์ต่างๆ ที่กำลังได้พบเจอกันอยู่ สรุปก็คือต่างคนต่างบ่นว่า “เหนื่อย”
ระหว่างทางเดินกว่าที่จะไปถึงร้านขายข้าวเจ้าประจำก็เจอ หมา ตัวนึงเดินสวนมาครับ พี่เขามองดูหมาตัวนั้น พลางพูดขึ้นมาว่า
“เกิดเป็นหมาก็ดีนะ วันๆ ไม่ต้องคิดอะไร เจออะไรก็กิน อยากนอนตรงไหนก็นอน ไม่ต้องทุกข์ร้อนไปกับชีวิต”
แกบ่นของแกไปสักพัก แล้วก็หันมาพูดกับผมว่า
“มึงว่าจริงมั้ย”
ผมยังไม่ทันตอบอะไร แกก็พูดเองตอบเอง(ตามนิสัย) ว่า
“กูว่าก็ไม่แน่หรอก หมามันยังมีหมาไทย หมาเทศ มีเจ้าของ ไม่มีเจ้าของ เลี้ยงดูดี ไม่ดี มันก็อาจจะมีอิจฉากันก็ได้ ถ้ามันมีความคิดความรู้สึก รู้จักเปรียบเทียบกับหมาตัวอื่น มันก็คงมีทุกข์ของมัน”
“อืม…ก็คงจริงของพี่ งั้นเป็นคนนี่แหละดีแล้ว อย่าอยากเป็นหมาเลย มันก็ทุกข์เหมือนกัน”
ผมตอบ
ไม่รู้ว่าคนอื่นถ้าได้ฟังจะคิดยังไง เกี่ยวกับเรื่องที่ได้ยิน แต่ผมกลับรู้สึกบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องนี้ เป็นความรู้สึกที่เข้าใจ แต่ไม่สามารถอธิบายได้
และก็ไม่รู้ว่าว่าทำไมวันนี้ผมถึงนึกถึงเรื่องวันนั้นขึ้นมาอีก อาจจะเป็นเพราะเพียงแค่ว่า วันนี้ผมเหนื่อยเหมือนวันนั้น หรือบางที่อาจจะเหนื่อยมากกว่าวันนั้นด้วยซ้ำไป
ขออภัยที่อาจจะเขียนแบบงงๆ ไปหน่อย วันนี้เบลอๆ แต่อยากเขียน
สวัสดีครับ..ใจเย็นๆครับ เที่ยวสาดน้ำสงกรานต์ให้ฉ่ำชุ่มแล้วค่อยกลับมาลุยต่อ ผมว่าทุกสิ่งทุกอย่างไม่ว่าจะเป็นสัตว์หรือคนแม้กระทั่งพืช ก็ต่างมีปัญหาของใครของมันครับ…
(ยังงมปรับ aStore ไม่ได้เลยครับ…แหะๆ แบบว่าเข้าใจอะไรยากน่ะครับ…)
เที่ยวสงกรานต์ให้สนุกน่ะครับ…สวัสดีีปีใหม่ครับ.
คิดว่าความรู้สึักนี้คงเกิดขึ้นกับทุกคน ยิ่งเป็นผมแล้วเกิดขึ้นบ่อยครั้ง และยิ่งเป็นตอนนี้ด้วยแล้ว “ความเหนื่อย” ทักทายผมตลอดเวลา แ่ต่อย่าหวังว่าผมจะคุยด้วยนาน เพราะผมยังมีหน้าที่ความรับผิดชอบ และเจ้าตัวเล็กคอยคุยด้วยอยู่ครับ
เอาน่า…อย่าคิดมาก พรุ่งนี้ก็เช้าแล้วววววววว