คุณธรรมเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจนั้น
ประการหนึ่ง ได้แก่ การให้
คือ การให้สงเคราะห์ช่วยเหลือกัน ให้อภัยกัน
ไม่ถือโทษกัน ให้คำแนะนำตักเตือนที่ดีต่อกัน

ประการที่สอง ได้แก่ การมีวาจาดี
คือ พูดแต่คำสัตย์ ตำจริงต่อกัน พูดให้กำลังใจกัน
พูดแนะนำประโยชน์แก่กัน และพูดให้รักใคร่ปรองดองกัน

ประการที่สาม ได้แก่ การทำประโยชน์แก่กัน
คือ ประพฤติปฏิบัติตน ให้เกิดประโยชน์เกื้อกูลทั้งกันและกัน
และแก่หมู่คณะโดยส่วนรวม

ประการที่สี่ ได้แก่ การวางตนให้สม่ำเสมอ อย่างเหมาะสม
คือ ไม่ทำให้ดีเด่นกว่าผู้อื่น และไม่ด้วยต่ำทรามไปจากหมู่คณะ

หมู่คณะใดมีคุณธรรมเครื่องยึดเหนี่ยวกันไว้ดังกล่าว
หมู่คณะนั้น ย่อมจะมีความเจริญมั่นคง

————————————————————————————–

พระราชำรัส พระราชทานแก่สามัคคีสมาคมในพระบรมราชูปถัมป์
ในการเปิดประชุมประจำปี 10 เมษายน 2535