ออกไปตะลอนๆ ทำงานต่างจังหวัด มานานเกือบ 3 อาทิตย์ วันนี้ได้กลับเข้าบ้านสักที อาชีพอย่างผม ได้ขับรถซะหายอยากกันเลยทีเดียว

บางทีคิดขึ้นมาก็สนุกดี ถ้ามองในแง่ดี จะมีสักกี่คนที่ได้ไปจังหวัดโน้นจังหวัดนี้ ได้ทุกๆ เดือน จะมีสักกี่คนที่ได้ไปภูเก็ต ปีละ 12 ครั้ง ไปนอนที่กระบี่ อีกปีละ 12 หน หรือจังหวัดอื่นๆ เกือบทั่วประเทศไทย เพราะบางคนทั้งชีวิต ก็ยังไม่เคยไปสักครั้งเดียวเลยก็มี แต่นี่ได้ไปกันทุกเดือน มีคนออกค่าที่พักให้ น้ำมันรถไม่ต้องเสีย(แต่ต้องขับเองนะ) แถมค่ากินอีกเล็กน้อย ถึงจะไม่ค่อยพอ แต่ก็ยังดี

เพื่อนฝูงหลายคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า ดีเนอะ ได้ไปเที่ยวทั่วเลย น่าสนุก ไม่น่าเบื่อดี

ยอมรับครับว่าช่วงแรกๆ ที่มาทำงานแบบนี้ ก็รู้สึกสนุกแบบนั้นแหละ แต่พอเวลาผ่านไปมันเหมือนอิ่มๆ ยังไงไม่รู้ครับ ผมยังจำความรู้สึกตอนที่ได้รับเขตทางใต้ใหม่ๆ ได้เลย “ได้ไปภูเก็ตแล้วโว้ยยยย” เกิดมาไม่เคยไปกับเค้าเลยสักครั้ง เวลาผ่านไป 10 เดือน…. ไปมาแล้ว 10 ครั้ง ถ้าเปรียบเทียบกันคนอื่นๆ อาชีพธรรมดาทั่วไป ถ้าได้ไปเที่ยวภูเก็ตปีละครั้ง ต้องใช้เวลาถึง 10 ปีทีเดียว

ตอนนี้ภูเก็ตไม่น่าตื่นเต้นแล้วครับ เพราะได้ไปบ่อยเกิน แถมเอาเข้าจริงๆ แทบไม่มีเวลาจะไปเที่ยวไหนเลย ชีวิตก็อยู่แต่โรงแรม กับร้านลูกค้า้เป็นส่วนใหญ่ พอมีเวลาว่างบ้างก็เย็นแล้ว เหนื่อยบ้าง ขี้เกียจบ้าง ไม่ได้ออกไปไหนอีก และที่สำคัญเวลาไปนี่ไปคนเดียวครับ กินคนเดียว เที่ยวคนเดียวมันจะไปสนุกอะไร แถมเหล้า เบียร์ก็ไม่ดื่มกับเค้าอีก จะออกไปท่องราตรีก็ไม่ไหว

เคยเอาแผนที่มานั่งดูเล่น ว่าเคยไปเหยียบไปมากี่จังหวัดแล้ว จำได้ว่าน่าจะมีถึง 50 จังหวัด ขาดภาคใต้ตอนล่าง (เลยสุราษฏร์ไป)  กับอีสานตอนบน (เหนือโคราช ชัยภูมิ บุรีรัมย์ ขึ้นไป) ก็คงจะทั่วประเทศแล้วล่ะ

ข้อเสียของการทำงานแบบนี้ ก็มีมิใช่น้อย หลักๆ เลยคือไม่มีเวลาให้ครอบครัว ซื้อบ้านไว้เก็บของไม่ค่อยได้อยู่ ที่เหลือก็จะเป็นเรื่องเบื่อ เหงา เศร้า เซ็งซะมากกว่า เพราะต้องไปไหนมาไหนคนเดียว เดี๋ยวนี้ยังดีหน่อย ที่เทคโนโลยียังก้าวหน้าไปเยอะ มี Notebook gprs wireless ให้ใช้ ผมจำได้ว่าเมื่อ 5-6 ปีก่อน บางจังหวัดจะโทรศัพท์ทีนึง ต้องลงมาโทรที่ lobby โรงแรม อยู่ในห้องไม่มีสัญญาณ แถมโทรนานก็ไม่ได้ เมื่อก่อนค่าโทรมหาโหด สิ้นเดือนทีเงินเดือนเอาไปจ่ายโทรศัพท์ซะเยอะ ตอนนึกไว้เสมอว่าห้ามเหงาบ่อยๆ ไม่งั้นจะเสียเงินเยอะๆ 555

เอีะ… นี่ผมบ่นอะไรเนี่ย… ตั้งใจว่าจะเข้ามาเขียนอะไรนิดเดียว บันทึกไว้นิดหน่อยว่ากลับถึงกทม.วันนี้ เล่นเขียนยาวไปได้ซะงั้น
ขอจบดื้อๆ แบบนี้ละกันครับ ไม่งั้นอาจจะจบไม่ลงได้ อิอิ

สวัสดีครับ

7 Responses to “กลับถึงกรุงเทพฯ สักที”