Author Archive

วันนี้ไปนั่งทานกาแฟร้านประจำมาครับ ตั้งอยู่ในปั๊มน้ำมัน Esso อยู่บนถนนเส้นตาก-ลำปาง ชื่อร้านว่า Coffee Club เป็นร้านกาแฟธรรมดาๆ ในปั๊มนี่แหละ แต่ผมชอบแวะเติมน้ำมันที่นี่ประจำทุกเดือน จนคนขายกาแฟกับเด็กปั๊มจำหน้าได้แล้วครับ อีกเหตุผลนึงที่ชอบจอดพักรถที่นี่ นอกจากจะแวะเติมน้ำมันกับทานกาแฟแล้ว ก็คือ “ห้องน้ำ” ครับ คือห้องน้ำที่นี่สะอาดมากครับ ตรงทางเข้าห้องน้ำจะมีกระดาษรับคำแนะนำแขวนไว้ด้วยครับ มีคนไปเขียนชมกันหลายต่อหลายคนทีเดียว (มีมานานมากแล้วครับ) ผมว่าการที่มีกระดาษแขวนไว้นี่ก็ดีไปอีกอย่าง นอกจากจะเอาไว้รับคำแนะนำแล้ว ยังมีนักเดินทางหลายๆ ท่าน ช่วยกันเขียนบอกอีกด้วยว่า ห้องน้ำไหนเสีย โถไหนไม่ดี เพราะว่าบางทีคนดูแล ก็อาจจะดูแลไม่ทั่วถึงเหมือนกัน ก็ถือว่าช่วยๆ กันรักษาล่ะครับ

อ่าว!!! ว่าจะเขียนเรื่องกาแฟ กลายเป็นเขียนเรื่องห้องน้ำไปซะงั้น เข้าเรื่องกันดีกว่าครับ

เคยสังเกตกันมั้ยครับ ว่าบนแก้วกาแฟที่เราดื่มกันตามปั๊มน่ะ มันเขียนอะไร สกรีนอะไรไว้บ้าง หลายคนคงเห็น หลายคนก็อ่าน แต่ผมคิดว่าคนไม่ได้อ่านคงมีเยอะกว่า ถ้าจะไม่ผิด เมื่อก่อนของบ้านไร่กาแฟ จะเป็นนิทาน เป็นตอนๆ เคยอ่านอยู่สัก 2 ตอน แล้วก็ไม่ได้ใช้บริการไปช่วงนึง พอกลับไปซื้ออีกที ก็ไม่มีให้อ่านต่อแล้วครับ แก้วใบนี้เขียนเกี่ยวกับ “กาแฟ 4 พันธุ์ ที่นิยมปลูกเพื่อการตลาด” ครับ ผมว่ามันมีความรู้ดี ก็เลยเอามาฝากกันครับ (ขอลอกจากข้างแก้วเลยล่ะกันนะครับ)

กาแฟ 4 พันธุ์
ที่นิยมปลูกเพื่อการตลาด

Read the rest of this entry »

พรุ่งนี้จะต้องเดินทางออกไปทำงานที่ต่างจังหวัดเหมือนทุกๆ เดือนครับ แต่ก็ยังไม่หลับไม่นอน  ไม่ง่วงเลย ทั้งๆ ที่พรุ่งนี้จะต้องขับรถไปอีกกว่า 500 กิโลเมตร แต่เดี๋ยวสักพักก็คงต้องพยายามนอนให้หลับแล้ว ก่อนจะนอนก็เลยมานั่งเขียนอะไรไปเรื่อยๆ สักหน่อยดีกว่า

พอคิดถึงว่าพรุ่งนี้ต้องเดินทาง(อีกแล้ว) อยู่ดีๆ ก็คิดถึงเรื่องๆ หนึ่งขึ้นมา มันเป็นความคิดที่อยู่ดีๆ ก็แวบเข้ามาในหัวสมองครั้งหนึ่ง เมื่อประมาณเมื่อ 5 ปีที่แล้ว…“นี่เรามาทำอะไรที่นี่(วะ)”

จำได้ว่าตอนนั้นเดินโทรศัพท์อยู่ในโรงแรมที่จ.สระแก้วครับ ชายแดนฝั่งประเทศเพื่อนบ้านเรา อีกไม่กี่กิโลฯ ก็จะถึงด่านเขมร หรือที่เรียกว่าตลาดโรงเกลือที่หลายๆ คนอยากจะไปเดินนั่นแหละครับ ผมรับเขตทางภาคนี้อยู่ 6 เดือน เชื่อมั้ยครับ ผมไม่เคยไปเดินเลยสักครั้ง ทั้งๆ ที่มันอยู่ใกล้จากที่ผมพักแค่นิดเดียว ตั้งใจอยู่หลายที ก็ไม่ได้โอกาสไปสักที พอมานั่งคิดตอนนี้ก็รู้สึกเสียดาย ที่ตอนนั้นไม่ยอมไป

มาว่ากันต่อถึงเรื่องที่จั่วหัวไว้ดีกว่า…เมื่อกี้ผมบอกว่าผม เดินคุยโทรศัพท์อยู่ในโรงแรม ที่ต้องเดินเพราะมันมีเหตุผลครับ ในตัวโรงแรมสัญญาณไม่มี!!! ไม่ผิดครับทั้งๆ ที่เป็นเครือข่ายที่ขึ้นชื่อว่าชัดที่สุดของประเทศเราในตอนนั้นเลย แต่กลับไม่มีคลื่น ต้องเดินหาเอา นั่นแหละครับทำให้ผมเกิดความคิดนั้นคิดมา ว่าเรามาทำอะไรที่นี่ นะ ที่ๆ แม้แต่คลื่นโทรศัพท์ก็ไม่ค่อยจะมี ข้าวก็ไม่อร่อย ที่นอนก็ไม่สบาย ลองนึกภาพห้องยาวๆ เตียงแข็งๆ มีทีวีแขวนเหมือนตามหอพักอยู่ตรงปลายเท้าครับ แต่ยังดีที่โรงแรมนี้มี UBC ครับ นั่นเป็นข้อดีข้อหนึ่งที่ทำให้ผมสามารถฆ่าเวลาได้ดีพอสมควรทีเดียว แต่นั่นก็ไม่ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีซะทีเดียว เพราะอะไรรู้มั้ยครับ เพราะมันวางอยู่ปลายเท้า และมันเป็นทีวี 14 นิ้ว!!! จะนอนดูก็มองเห็นไม่ชัด เพราะมันไกลมาก เวลาดูหนัง HBO ก็ต้องไปนั่งแหงนอยู่ปลายเตียง เนื่องจากภาษาอังกฤษไม่ค่อยแข็งแรง กว่าจะง่วง ได้เวลานอนก็ดูหนังไปประมาณ 3 เรื่อง ปวดคอพอดีครับ

เรื่องความสะดวกสบาย ผมว่ามันยังไม่ใช่ประเด็นหลักของคำถามนี้หรอกครับ เพราะทุกวันนี้ ผมก็ยังมีคำถามแบบนี้ซ้ำๆ อยู่ในหัวเป็นบางครั้ง เวลาที่อยู่กับตัวเอง ในจังหวัดที่ไกลๆ ทั้งที่มีความเจริญ มีผู้คนมากมาย ก็ยังคิดถึงเรื่องนี้ จะว่าไม่ชินก็คงจะไม่ใช่ มันอาจจะเป็นเพราะมันเหงา หรือว่าอะไรสักอย่างมากกว่า

เคยมีใครรู้สึกแบบนี้บ้างมั้ยครับ???

รูปชุดนี้ถ่ายตอนเย็นๆ แถวทุ่งนา อ.เวียงป่าเป้า เส้นทางเชียงใหม่ – เชียงราย

วันนั้นเดินทางออกจากเชียงใหม่ตอนบ่ายแก่ๆ ใช้เวลาประมาณ 1 ชม.กว่า ก็ไปถึงตรงนี้ก็เย็นๆ พอดี

ลังเลอยู่นาน 2 นาน ว่าจะจอดรถถ่ายดีมั้ย ใจนึงก็รีบ เพราะนัดลูกค้าไว้ แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เอาซะหน่อย

ยืนถ่ายอยู่สักแปป สังเกตคนแถวนั้นผ่านไป ผ่านมา…หันมามอง เหมือนจะคิดว่ามันถ่ายรูปอะไรของมันหน่ะ

ผมก็เลยตอบในใจ..”ก็แถวบ้านไม่มีทุ่งนาที่เห็นพระอาทิตย์ตกให้ถ่ายนี่หว่า???”

ถ่ายมาหลายๆ รูป จากบริเวณเดียวกัน แต่หลายมุมหน่อย หันซ้ายที ขวาที
มันได้มุมได้แสงไม่เหมือนกัน ถ่ายตามใจตัวเอง ไม่ได้ปรับกล้องอะไรมากมาย
ขืนปรับกล้องมากๆ สงสัยจะไม่ทันพระอาทิตย์แน่ๆ คงจะหายลับไปหลังเขาก่อนแหงๆ

คัดมาให้ชมแค่นี้ก่อนครับผม….

พยายามหา Plug-in เกี่ยวกับการใส่รูปในบล๊อกแห่งนี้มาหลายครั้งแล้ว แต่ไม่สามารถครับ
ที่ไม่สามารถนี่ ไม่ใช่ว่าหาไม่ได้นะครับ แต่หามาแล้วใช้ไม่เป็นต่างหาก ^^
เลยไม่หามันแล้ว โพสเอาแบบเพียวๆ บ้านๆ นี่แหละ ง่ายดี ไม่ต้องใส่อะไรให้วุ่นวาย

รูปทั้งหมด ถ่ายจากกล้อง Fuji S5700 นะครับ

มาเปิดตัว Photo Gallery ชุดแรกกันด้วยดอกไม้ที่มีชื่อว่า “ดอกลีลาวดี” ที่เมื่อก่อนบ้านเราเรียกกันว่า “ดอกลั่นทม” นะครับ
รูปชุดนี้ผมถ่ายไปเรื่อย จากหลายๆ สถานที่ ประมาณว่าหันไปเจอดอกนี้ที่ไหนก็ถ่ายเก็บไว้ครับ นี่เป็นส่วนหนึ่งที่คัดมาแล้วว่าพอดูได้นะ

ดอกลีลาวดีกำลังออกดอกดีเลยครับช่วงนี้ ก.พ.-เม.ย. จะมีบางพันธุ์ที่ออกดอกตลอกทั้งปี ก็คือ พันธุ์ “ขาวพวง”

จะปลูกให้ดี ตำราบอกว่าต้องใช้ดินร่วนบนทรายปลูก ไม่ชอบน้ำ ชอบแสงแดด ทนความแล้งได้ดี

เพาะพันธุ์ได้ด้วยการเพาะเมล็ด ปักชำ หรือถ้าอยากได้ดอกหลายๆ สีในต้นเดียว ก็ใช้วิธีเสียบยอดพันธุ์ดีๆ เข้าไป หรือจะติดตาก็ได้

สามารถปลูกได้ทั้งในกระถางและลงดิน

บำรุงด้วยปุ๋ยทีมีไนโตรเจนต่ำ(ใส่เยอะๆ ต้นจะมีแต่ใบ ไม่ได้ดอก) ฟอสฟอรัสสูง (เร่งดอก ดอกเยอะกิ่งก็เยอะตาม) และโพแทสเซียม ในปริมาณที่เพียงพอ

ขอบคุณข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ นำมาจาก ไม้ประดับออนไลน์.คอม ครับ

“การทำดีนั้นยากและเห็นผลช้า
แต่ก็จำเป็นต้องทำ
เพราะหาไม่ความชั่วซึ่งทำได้ง่ายจะเข้ามาแทนที่
และจะพอกพูนขึ้นอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันรู้สึกตัว
แต่ละคนจึงต้องตั้งใจ
และเพียรพยายามให้สุดกำลัง
ในการสร้างเสริมและสะสมความดี”

พระบรมราโชวาทพระราชทานแก่ผู้สำเร็จการศึกษาโรงเรียนนายร้อยตำรวจ
ณ อาคารใหม่สวนอัมพร วันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2525