Archive for the ‘ทบทวนชีวิต’ Category

หลังจากที่ทรมานกับการใช้ GPRS ช้าๆ ของ TrueMove อยู่หลายวัน ก็ทดลองเปลี่ยนมา GPRS ของ Happy ดูบ้าง ซึ่งผลที่ได้ก็เร็วขึ้นมาอีกเล็กน้อย อยู่ในเกณฑ์ที่ดีขึ้นครับ อาจจะเป็นเพราะในบางจังหวัด มีระบบ Edge รองรับอยู่ เลยทำให้รู้สึกว่าเร็วขึ้น แต่ก็ไม่เร็วแบบทันอกทันใจ เหมือนกัน Wireless หรือ ADSL  ที่ห้องที่กทม. แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ยังไม่เร็วพอสำหรับการอัพเดตบล็อก  เพราะกว่าจะโหลดหน้าเขียนบล็อกได้ใช้เวลานานจนลืมเลยว่าจะเขียนอะไร และหลายๆ ครั้งโหลดไม่ขึ้นด้วยซ้ำ เลยส่งผลให้ไม่สามารถเขียนบล็อกได้  เพราะอดทนรอไม่ไหว ไม่ว่าจะเป็นบล็อกส่วนตัวแห่งนี้หรือบล็อกขายของ Amazon  ที่เพิ่งสร้างขึ้นมาใหม่ ทำให้แผนงานที่วางไว้ตอนในช่วงปีใหม่ต้องชะงักไป

ถึงตอนนี้เลยต้องมานั่งคิดว่า จะวางแผนงานใหม่ยังไงเพื่อที่จะรับกับสภาพความเร็ว net ช้าๆ แบบนี้ได้ หรือจะลงทุนซื้ออุปกรณ์ใหม่เพื่อทำให้สามารถใช้งาน Internet ได้เร็วขึ้นกว่าเดิมดี ซึ่งถ้าหลีกเลี่ยงได้ ไม่ค่อยอยากที่จะเลือกข้อหลังเท่าไหร่นัก เพราะต้องใช้เงินอีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งยังไม่รู้ว่าจะคุ้มกับสิ่งที่จะได้รับมาหรือไม่

สิ่งที่คิดออกตอนนี้ คือ
-นั่งหา KW เพื่อนำไปใช้กับสคริป ANCs กับ Blizz ของคุณก้องไปพลางๆ อาจจะใช้เวลานานในการโหลดข้อมูลนิดหน่อย แต่อย่างน้อยก็ยังโหลดได้บ้าง ซึ่งยังไม่รู้ว่าจะได้ผลกับสคริปตัวนี้สักแค่ไหน แต่เท่าที่ดูจากผลงานที่ผ่านๆ มาของสคริป 2 ตัวนี้ ก็ยังพอได้ค่าขนมมาบ้างเล็กน้อย เลยคิดว่าหากตั้งใจจริงๆ น่าจะให้ผลที่น่าพอใจได้
หรือ
-กลับไปทำ PPC อีกครั้ง เพราะสามารถโหลดข้อมูลกับ Google ได้ อาจจะต้องลงทุนอีกหน่อย วิเคราะห์เยอะๆ อีกนิด ไม่ให้ขาดทุนเหมือนตอนที่ทำใหม่ๆ

อืม…เอายังไงดี…คิดกันต่อไป…

ช่วงนี้ก็จะใกล้สิ้นปีกันแล้วนะครับ หลายๆ คน คงจะวางแผนที่จะไปเที่ยวพักผ่อนให้หายเหนื่อย จากการที่ทำงานหนักกันมาตลอดปีที่ผ่านมา ปีนี้น่าจะเป็นปีที่เหนื่อยมากสำหรับใครหลายๆ คน เงินทองที่หายากขึ้น แต่ค่าใช้จ่ายยังคงคงที่ ดีไม่ดีอาจจะมีหนี้สิ้นเพิ่มขึ้นมาอีกต่างหาก ปัญหาต่างๆ ในบ้านเมือง ที่ค่อนข้างร้อนและรุนแรง ส่งผลกระทบไปทั่วทุกย่อมหญ้า ตอนนี้ปัญหาบางอย่างในบ้านเรา ก็ได้รับการคลี่คลายไปบ้างแล้ว ก็ได้แต่หวังกันต่อไปว่า ปีหน้ามันจะต้องดีกว่าปีนี้ ลดทิฐิ การเอาชนะ และการเห็นแก่ตัวกันบ้าง น่าจะสมารถช่วยให้ปัญหาต่างๆ ผ่านไปได้ด้วยดี

แต่การรอคอยความหวัง หรือนั่งภาวนาคงอย่างเดียว คงไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ๆ เราก็ต้องวางแผนรับมือกับสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นไว้บ้าง เพื่อไว้ว่าหากมีเหตุไม่คาดฝัน เรายังสามารถประคองตัวอยู่ได้ โดยไม่เดือดร้อนมากนัก

ส่วนตัวผมเองตอนนี้ก็กำลังวางแผนทำอะไรอยู่หลายๆ อย่างครับ จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องใหม่ที่คิดขึ้นมา แต่เป็นการวางแผนเพื่อปรับปรุงสิ่งที่ทำอยู่ให้มันชัดเจนมากขึ้น มองหาช่องทางอื่นๆ เพิ่มเติม ทั้งในธุรกิจ Internet Marketing ที่เพื่อนๆ หลายคนที่เข้ามาบล็อกแห่งนี้ก็ทำอยู่เช่นกัน และการค้าขายสินค้าที่สามารถจับต้องได้จริง มีสินค้าเป็นของตัวเอง ซึ่งอาจจะขายโดยผ่านทั้งช่องทาง Internet และแบบตลาดทั่วไป Read the rest of this entry »

หลังจากที่ตอนที่แล้ววุ่นวายกับการทำความสะอาดร้านอย่างเดียว ตอนนี้เรามาดูกันว่าผมได้เรียนรู้อะไรอีกบ้างครับ เขียนมาถึงตอนที่ 3 แล้ว เพิ่งนึกได้ว่า ผมยังไม่ได้บอกว่าสินค้าที่ผมขายคืออะไรใช่มั้ยครับ ร้านที่ผมเข้าไปทำงานนั้นเป็นร้านเทปครับ ใช่แล้วครับ ผมเป็นพนักงานขายเทป

แน่นอนว่าในร้านเทปนั้น จะต้องมีเครื่องทดลองฟังอยู่ในร้าน (ร้านที่ผมเคยทำงานอยู่จัดได้ว่าเป็นร้านแรกๆ เลยที่มีเครื่องไว้สำหรับใช้ให้ลูกค้าทดลองฟัง—อย่างน้อยก็ในจังหวัดที่ผมอยู่นั่นแหละ) ในร้านนี้เครื่องทดลองฟังจะใช้เครื่องเสียงติดรถยนต์ มาฝังอยู่ในเสาของร้าน และนี่คือแหล่งการเรียนรู้แห่งใหม่ของผมครับ

หลังจากที่ผมใช้เวลาในช่วงเช้าตอนเปิดร้านกับการทำความสะอาดร้านจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว ระหว่างที่รอลูกค้าเข้ามาซื้อสินค้า ผมก็จะไปนั่งฟังเพลงในเครื่องลองเหล่านั้นเรื่อยๆ ครับ ในเครื่องลองฟังแต่ละตัวจะมีซีดีตัวอย่างใส่อยู่ในนั้น 10 แผ่น ฟังไปสิครับทั้งวัน เต็มที่ ประกอบกับร้านนี้สามารถเปิกค่าหนังสือที่เกี่ยวกับวงการเพลงได้ก็เอาเลย…ซื้อมาอ่าน หนังสือเค้าเขียนถึงศิลปินคนไหน วงอะไร เพลงไหนดัง เป็นแนวอะไร ก็มานั่งลองฟังไปเรื่อยๆ ทั้งเพลิดเพลิน แถมได้ความรู้อีกต่างหาก อะไรจะสบายขนาดนั้น^^

Read the rest of this entry »

มาต่อตอนที่ 2 กันครับ เขียนไปเขียนมาชักติดลมแล้วสิ…ซึ่งจากตอนที่แล้วก็ได้รู้กันแล้วว่า งานที่ผมได้ทำนั้นเป็นพนักงานขาย ในตอนนี้เรามาดูกันว่าคนจะขายของนั้นต้องรู้อะไรบ้าง

การทำงานช่วงวันแรกๆ ของผมเป็นอะไรที่แย่มากครับ ไม่ใช่ว่างานมันหนักหรืออะไรหรอกครับ แต่มันเมื่อย…. หลายๆ คนคงจะทราบกันอยู่แล้วว่างานพนักงานขายหน้าร้านนั้นเค้าห้ามนั่ง ต้องยืนทั้งวัน ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วที่ร้านนี้ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรกับเรื่องนี้นักครับ ถ้าไม่มีลูกค้าก็สามารถนั่งได้ ไม่ได้ว่าอะไร แต่เราไปใหม่ๆ ยังไม่รู้จักอะไร เกร็งๆ ครับ ทำอะไรไม่ถูกก็ยืนอยู่อย่างนั้นแหละครับ ทั้งวัน ถึงขนาดที่กลับบ้านไปนอนไม่หลับกันเลยทีเดียวครับ

Read the rest of this entry »

คราวที่แล้วเกริ่นไว้ว่า จะมาเขียนเกี่ยวกับชีวิตการทำงานของผมให้อ่านกัน คิดอยู่นานเหมือนกันครับ ว่าจะเขียนดีมั้ย เพราะไม่รู้ว่าจะมีคนสนใจอ่านรึเปล่า พอดีช่วงนี้ได้รับหน้าที่ใหม่มาให้ไปตรวจร้านสาขาด้วย ได้ไปเจอน้องๆ หน้าร้านมา ทำให้เห็นอะไรหลายๆ อย่าง ที่น้องๆ เหล่านั้นขาดไป ก็เลยตัดสินใจเอาประสบการณ์ที่ตัวเองเจอมาลองเขียนดู เพื่ออาจจะมีประโยชน์บ้าง เพราะประสบการณ์ของแต่ละคนมันไม่เหมือนกัน มันอาจจะมีประโยชน์หรือได้ข้อคิดอะไรกับคนอ่านบ้าง

มาเริ่มกันเลยดีกว่าครับ

ชีวิตการทำงานของผมเริ่มหลังจากที่สอบเอนท์ฯ ไม่ติดครับ อายุตอนนั้นก็น่าจะประมาณ 17 ปีได้ ตามประสาคนเอนท์ไม่ติดครับ หลังจากที่ดามแผลจากการผิดหวังที่สอบไม่ได้อยู่ 2-3 วัน ชีวิตก็เริ่มเข้าสู่สภาวะปรกติ นอนอยู่บ้านใช้ชีวิตทิ้งๆ ขว้างๆ ไปวันๆ ชีวิตประจำวันช่วงนั้นก็ไม่มีอะไรครับ ตื่นมาก็เที่ยงๆ อาบน้ำกินข้าวที่บ้านแล้วก็ออกไปข้างนอกครับ ออกไปเฮอาตามประสาวัยรุ่นทั่วๆ ไปกว่าจะกลับบ้านอีกทีก็โน่นแหละครับ เกือบสว่างของอีกวัน…

Read the rest of this entry »