วันนี้ลองเขียนเกี่ยวกับ Plugin ที่ชื่อว่า Nextgen Gallery ครับ บางท่านอาจจะเคยเห็นแล้วจากหน้า Dashboard ที่แนะนำ Plugin บ้างแล้ว

Nextgen Gallery เหมาะสำหรับคนที่ชอบถ่ายรูปแล้วเอามาลงบล๊อก(เหมือนผม)ครับ

Plugin ตัวนี้ผมโหลดเก็บไว้นานมากแล้วตั้งแต่ WordPress version ที่แล้ว แต่รู้สึกว่ามันใช้ได้ไม่สมบูรณ์เท่าไหร่ วันนี้ลองเข้าไป Upgrade Plugin ดู แล้วลองกลับมาใช้อีกครั้ง ปรากฎว่ามันใช้ได้ดีพอสมควรเลย (สำหรับผม) ครับ ข้อดีของ Plugin ตัวนี้ที่ผมเห็นชัดๆ เลยก็คือ สามารถอัพโหลดไฟล์รูปแบบเป็น zip ไฟล์ได้เลย เดี๋ยว Plugin จะแตกไฟล์ให้เองครับ ใช้เวลาไม่นานด้วยครับ

ก่อนอื่นโหลด Plugin กันก่อนครับ โหลดที่นี่ครับ พอโหลดเสร็จอัพขึ้นโฮสก็มาดูที่หน้า Setting ของท่านกันครับ ขอข้ามมาที่หน้านี้กันเลยนะครับ เพราะว่าหน้านี้เป็นหน้าที่ผมคิดว่าได้ใช้งานบ่อยที่สุด

พอเข้ามาที่ Gallery แล้ว เราก็มาเริ่ม Add Gallery กันก่อน ตั้งชื่อให้เรียบร้อย เลือกวิธีที่จะอัพรูปกันเลยครับ ว่าจะเอาแบบไหน ง่ายๆ แค่นี้เอง

ออ…เพิ่งนึกได้ครับ สำหรับการติดตั้งช่วงที่ติดตั้ง Plugin ถ้าเกิดยังใช้งานไม่ได้ ลองเข้าไปสร้าง Folder ชื่อ gallery ไว้ใน wp-content ดูนะครับ เพราะตอนที่ผมติดตั้งครั้งแรก ก็เจอปัญหานี้เหมือนกัน

พอเราอัพรูปขี้นไปแล้ว เวลาที่จะเรียกใช้งานหรือให้มันขึ้นในโพส ก็แค่เลือกเมนูตรงช่องโพสที่เพิ่มเข้ามาครับ (add to NextGen Gallery) จะมีหน้าตาขึ้นมาให้เราเลือกว่าจะโพสแบบ Image List หรือว่าแบบ Slide Show ครับ อธิบายเหมือนไม่เห็นภาพ มาดูรูปดีกว่า

เป็นงัยบ้างครับ พอจะน่าสนใจมั้ยครับ Options อื่นๆ ก็ลองเล่นกันดูนะครับ ผมก็ยังไม่ได้สัมผัสอะไรกับตัวนี้มากนัก ลองมาแนะนำกัน เพื่อว่าจะได้ช่วยกันหาวิธีใช้มาแนะนำกันต่อ ^^ หาเพื่อนช่วยงมนั่นเองครับ

อาจจะติดๆ ขัดๆ หน่อยนะครับ ไม่ถนัดการเขียนแนะนำอะไรเท่าไหร่

หากผิดพลาดประการใด ผู้เขียนขอประทานอภัยมา ณ ที่นี้ด้วยครับ (ประโยคเด็ดสมัยเขียนรายงายตอนเด็กๆ เลยนะเนี่ย)

ขอบคุณที่อ่านมาจบถึงบรรทัดนี้ครับ

ไม่อาจย้อนเวลากลับคืน
ไม่อาจฝืนความจริงบางอย่าง
ทุกครั้งจะบอก เตือนให้ใจรู้อยู่

โลกต้องหมุนต้องเดินต่อไป
เมื่อลมหายใจยังมีอยู่
ท้อแท้หดหู่มันยิ่งทำให้เสียเวลา

ไม่จำนนต่อเกมหัวใจไม่ยอมสิ้นทาง
แค่หมดหวังที่เธอทิ้งไปก็คงไม่ตายสักหน่อย
ไม่ยอมแพ้ไม่เคยเศร้าซึมไม่เคยอ่อนไหว
แต่ไม่พร้อมเจอใครเพราะหัวใจอ่อนแอ

ผ่านความเหงามาจนเนิ่นนาน
ผ่านความช้ำจนจำขึ้นใจ
ทิ้งไว้อดีตมีแค่ความขมขื่น

ไม่เรียกร้องอะไรจากเธอ
จะไม่ขออะไรใครอีก
ถึงฉันหลบหลีกมันก็เพียงแค่ขอทำใจ

อีกไม่นาน พอหัวใจมันแกร่ง
จากเรี่ยวแรงที่ยังมีอยู่
จะกลับมา มาอีกครั้ง กลับเป็นฉันคนเดิม

แต่ไม่พร้อมเจอใครเพราะรู้ใจอ่อนแอ

————————————————————————————–

เพลงนี้เป็นเพลงเก่าเพลงหนึ่งที่ผมฟังบ่อยมากๆ เมื่อก่อน ถ้าจำไม่ผิด น่าจะอยู่ประมาณช่วงที่เรียนม.ต้นครับ

จำได้ว่าเทป (สมัยนั้นมันไม่มีซีดีนี่นะ) ม้วนนี้พี่เขยเป็นคนซื้อ แล้วก็เปิดกรอกหูทุกวัน จนร้องได้ และกลายเป็นชอบเพลงนี้ไปในที่สุด ^^

ไม่รู้อะไรดลใจให้คิดถึงเพลงนี้ แต่นึกชื่อเพลงไม่ออก ได้แต่ฮัมไปฮัมมาอยู่หลายที จนวันนี้หาเพลงฟังแก้เซ้งไปเรื่อยๆ ก็เจอชื่อของนักร้องคนนี้โดยบังเอิญ “เบิร์ท-กิตติกร เพ็ญโรจน์” พร้อมกับนึกชื่อเพลงออกในทันใด “ไม่จำนนใจ” รีบจัดแจงหาไฟล์เพลงทันที แต่…ไม่เจอครับ ได้แต่เพลงมาฟัง ก็ยังดี

เอามาลงไว้ในบล๊อกตัวเองนี่แหละ อยากฟังจะได้มาฟังอีกเรื่อยๆ ไม่ต้องไป search หาใหม่อีก

ใครมีเพลงนี้จะอนุเคราะห์ให้ ยินดีรับไว้ด้วยความเต็มใจนะครับ ^^

“เมื่อมีโอกาส และมีงานทำ
ควรเต็มใจทำโดยไม่จำเป็นต้องตั้งข้อแม้
หรือเงื่อนไขอันใดไว้ให้เป็นเครื่องกีดขวาง
คนที่ทำงานได้จริงๆ นั้น
ไม่ว่าจะจับงานสิ่งใด ย่อมทำได้เสมอ
ถ้ายิ่งมีความเอาใจใส่
มีความขยันและซื่อสัตย์สุจริต
ก็จะยิ่งช่วยให้ประสบผลสำเร็จในงานที่ทำสูงขึ้น”

————————————————————————————–

พระบรมราโชวาทในพิธีพระราชทานปริญญาบัตร วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา
เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2530

“ประการแรก คือ การรักษาความสัตย์
ประการที่สอง คือ การรู้จักข่มใจ ฝึกใจตนเอง
ให้ประพฤติปฏิบัติ อยู่ในความสัตย์ความดีนั้น
ประการที่สาม คือ การอดทน อดกลั้น
และอดออม ที่จะไม่ประพฤติล่วงความสัตย์สุจริต
ประการที่สี่ คือ การรู้จักระวางความชั่ว ความทุจริต
และรู้จักสละประโยชน์ส่วนน้อยของตน เพื่อประโยชน์ส่วนรวม
คุณธรรมทั้งสี่ประการนี้
ถ้าแต่ละคนพยายามปลูกฝังและบำรุงให้เจริญงอกงาม
จะช่วยให้ประเทศชาติบังเกิดความสุข ความร่มเย็น
และมีโอกาสที่จะปรับปรุงพัฒนาให้มั่นคงก้าวหน้าต่อไป”

————————————————————————————–

พระบรมราโชวาทในพิธีบวงสรวงสมเด็จพระบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้า
เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2534

“ความเพียรที่ถูกต้องเป็นธรรม และพึงประสงค์นั้น
คือความเพียรที่จะกำจัดความเสื่อมให้หมดไป
และระวังป้องกันมิให้เกิดขึ้นใหม่ อย่างหนึ่ง
กับความเพียรที่จะสร้างสรรค์ความดี ความเจริญให้บังเกิดขึ้น
และระวังรักษามิให้เสื่อมสิ้นไป อย่างหนึ่ง

ความเพียรทั้งสองประการนี้
เป็นอุปการะอย่างสำคัญ ต่อการปฏิบัติตน ปฏิบัติงาน
ถ้าทุกคนในชาติจะได้ตั้งตน ตั้งใจ อยู่ในความเพียรดังกล่าว
ประโยชน์และความสุข ก็จะบังเกิดขึ้นพร้อม
ทั้งแก่ส่วนรวมและส่วนตัว”

————————————————————————————–

พระราชดำรัสพระราชทานในพระราชพิธีกาญจนาภิเษก
ทรงครองราชย์ครบ 50 ปี พ.ศ. 2539